სახლი ტყის პირას

სტანდარტული

ერთ თბილ და ზაფხულის სურნელებით გაბრუებულ დღეს სამი მეგობარი თბილისის ერთ-ერთ ბაღში მისეირნობდა და ზაფხულს გეგმავდა, ყველას თავისი წასასვლელი ადგილი ჰქონდა და ყველას თითქოს ცალკ ცალკე დაეგეგმა თავისი ზაფხულის მარშრუტი. უეცრად ერთ-ერთ მათგანს წამოსცდა: ” ისე სახლი მაქვს რაჭაში და ხომ არ წავსულიყავით” ორ დანარჩენს მოეწონა ეს იდეა, თან მათაც დიდი ხანია რაჭის ნახვა უნდოდათ და აი მიეცათ კიდეც შანსი. ამ სამ მეგობარს კიდევ ხუთი მეგობარი შეურთდა და აი ასე რვა გოგომ( მანჩომ, გაბიმ, იამ, სალომემ, თაკომ, ნინომ, ნიამ და მე რაღა თქმა უნდა) შეძლო და დაგეგმა,თბილისს 196 კილომეთრით დაშორებოდა. რვა ერთმანეთისგან სრულიად განსხვავებული გოგო გაემზადა ახალი სამყაროს დასალაშქრად.  ერთ- ერთმა მათგანმა კინაღამ ბოლო წუთას გადაიფიქრა წასვლა, მაღალი სიცხის გამო, მაგრამ სამშობლო და ვალი ეძახდა და თავისი ჯამრთელობა არად ჩააგდო, რადგან მას ახალი სამყარო უნდა აღმოეჩინა სამყარო რომელიც ამ რვა გოგოს ოჯახად აქცევდა და დაახლოვებდა.

თბილისი დილსი 9ზე დავტოვეს, მართალია გზის ნაწილი რვიდან ერთ-ერთს არ ახსვოდა, მისივე სისუსტის გამო, მაგრამ ის კი ახსვოდა რომ მასპინძელს საკუთარი სახლი არ ახსოვდა და სამარშუტო ტაქსის მძღოლი აქეთ იქით ატარა, ლამის მთელი ბუგეული მოატა ( აა ხო ასე ერქვა იმ სოფელს სადაც ეს რვა გოგო მიდიდოდა). რა უნდა ხსომებოდა სამი წელი ფეხი არ დაედგა თავის სოფელში, მხოლოდ ის იცოდა მისი სახლის იქით მამალი რომ არ ყიოდა. როგროც იქნა მივაგენით სახლს და მართლაც სოფლის ბოლოში მთიდან მომზირალი სახლი იყო, რომლიც გეგონებოდათ ტყეში ნელ ნელა იძირებაო, არადა ეგრეც იყო.

ეს იყო ფათერაკებითა და თავგადასველებით აღსავსე 7 დღე, რომელიც პირველივე დღიდან დაიწყო, არა რა პირველი, როგორც კი დავდგით ფეხი იმ წამიდანვე. სამარშუტო ტაქსი სულ ჩვენი ნივთებიტ იყო სავსე და შემთხვევით ვიღც უცნობი კაცის ნივთებით წამოვაყოლეთ. გამწარებული მძოლის მოადგილე სულ ხვნეშა ხვნეშით დაგვადგა თავზე:’დააბრუნეთ ჩანთაო”. არადა იქ იმდენი ჩანთა იყო როგორ გინდა გაგერკვია რომელი მათგანი იყო. თან ნახევარზე მეტი ნივთბისა და ჩანთებისა საცალფეხო ბილიკით გოგოებს ძლივს აეზიდათ და ელხა სათითაოდ მოუწიათ ისევ ჩანთების წამოტანა რომ ამოეცნო ჩანთა იმ კაცს. ჩვენი მასპინძელი სულ გინება ფურთხებით მოათრევდა ჩანთებს. როგორც იქნება ვიპოვეთ ის ჩანთა სადაც როგორც აღმოცნდა ახალ ნაყიდი ნასკები ელაგა და მის პატრონს დიდი დარდი ჰქონდა მასზედ. როგორც იქნა ეს კაცი მოვიშორეთ და შევუდექით ჩვენს საქმეს. სახლში შესულებს თურმე სხვა თავგადასვალიც გველოსა. თავგადასავალი სახელად ღამურები, რომლის განდევნას ლამის 3 დღე მოვანდომეთ და ბოლომდე მაინც ვერ განვდევნეთ. სახლი იმედენად ძველი იყო რომ, გეგონებოდათ ისიც ცოცხალი იყო, არა კი არ გეგონებოდათ, გაიგებდით თუ მის ჭერ ქვეშ ერთ ღამეს მაინც გაარარებდით, რადგან ღამე სახლი სუნთქავდა და სახლსში სხვადასხვა ხმები ისმოდა. ნუ ძირითადად ვირთხების, რომელიც კედლებს შუა დარბოდნენ და წიკვინებდნენ. პირველი დღე როგოორც ყოველთვის კარგია ხოლმე, მაგრამ არც დანარჩენი დღეები იყო ნაკლები

მეორე დღეს სინათლე და წყალი გაგვიკეთეს და აღარ ვიყავით ცივილიზაციას მოწყვეტილი პირველყოფილი ადამიანები. მეორე დღეს ჩვენს ჯოგს ერთი მამრიც შემოურთდა. ადგილობრივი მკდვიდრო 12 წლის გოგიტიე, რომელიც ნახევარზე მეტ საქმეს გვიკეთებდა, ნადვილი მოზრდილივიტ ეჭირა თავი და გასაჭირში არ გვტოვებდა. ბავშვი რომელსაც ოქროს ხელები ჰქოდა და ყველაფრის გაკეთება შეეძლო. ჩვენი პატარა ჯადოქარი.

ყოველი დღე თავისებურდა საოცარი და ფათერაკებით სავსე იყო. რა თქმა უნდა ერთ ადგილას ამ რვა გოგოს რა გააჩრებდა, მართალია მთელი რაღ ვერ ნახეს მაგრამ რაც ნახეს ისიც მოეწონათ. ჩანჩქერამდე ფეხით იარეს ნუ სადღაც 8 კილომეტრი თუ არ ვცდები და უკანა გზაზე ერთ- ერთი მათგანი  ანუ მე , ისე დაიღალა, რომ საცალფეხო ბილიკზე ფეხი ამოუბრუნდა და პირდაპიდ მაყვალში გადაგორდა. დაგლეჯილ დაკაწრული ძლივს ამოათრიეს ბუჩქებიდან.

მანმდე კი ჩვენი მისპინზლის დაბადების დღეზე, როცა უკვე დავამთავრეთ ქეიფი თავზე სამი მთვრალი ბიჭი დაგვადგა, ჩვენს მასპინძელს კითხულობდნენ. ერთ-ერთი ნათესავი ბიჭი იყო და მოსალოცად ამოვიდა და ორი დანარჩენი მისი ძმაკაცები, რომელთაგან ერთ-ერთს ჯაბა ერქვა, უფრო სწორედ “ჯააბ”, და რომელიმაც ერთ სადღეგრძელოში მოლიონჯერ თქვა “დენრაჟდენიას გილოცავ მაარ!” და ყოველ თქმაზე ცჰიქიდან ღვინო ეღვრებოდა, ბოლოს იმით დაასრულა რომ გვინოც დაღვარა და მოაჯირზე წამოჯდომის მსურველი ჯაააბ თავით ძირს გადაეშვა აივნიდან. ამასობაში გოგოები ლამის დახოცა სიცილმა და ამიტომაც სათითაოდ აივნიდან ოთახს აფარენდნენ თავს რომ გულიანად ეცინათ, მაინც სირცხვილი იყო ასე აშკარად სიცილი, საწყალს თავისი გასნჭირვებოდა. არ გავიდა რამოდენი წუთი და ამ ბიჭებს დათვივით კაცი, იარაღით და 8 გოგოთი, თან მოჰყვა. დღის სრულიად სრულყოფილად კულმინაციური ბოლო.

ამის შემდეგ და მანამდეც ყოველ საღამოს ცეცხლს ვუჯექით და რაჭულ წითელ ღვინოს ვწრუპავდით. ღვინო ჩვენთან წყალივით ისმეოდა რადგან ბლომად გვქონდა მეზობლების პატივისცემა.

ბევრი რომ არ ვილაპარაკო დავდებ ლექსს რომელიც იქ ყოფნის დროს შექმეს გოგოებმა:

ბუგეულში ჩამოვედიყ მე ია და მანჩო

გაბიმ ის კი არ იცოდდა სახლი სადა მაქვსო
მძღოლმა უთხრა შე აბდალო სურათიც არ გაქვსო?

დაბრინჯა ჩვენი გაბი სტახა ჩანთებს ხელი

გაიქცა და გამოიქცა რბის ვითარჩა შლეგი

სახლში როცა შევედით,

დაგვხვდა ღამურები.

ემილი და თაკუცუნა ნებივრონებ ჰამაკში

ამბორით და მტლაშა მტლუშით არ მოსწყინდათ თამაში.

ია დარბის ტიტლიკანა, ძვლები უჩანს ოხრად

გოგიტიე არ გამოცნდა და ამისთვის მოსთქვამს

სალო, ჩვენმი დიქატატორი

უულვაშო ჰიტლერი

ღიმილით ტუ დაგგესლავთ ვერაფერი გიშველით.

ჩვენი გაბი გაბუნა

ღმერთმა როგრ გვარგუნა

არ ღალატობს ზაურის უყველას აურზაური.

დალევაა მისი ჰობი, ღვინოს ისხამს დიდი გობით

მერე კარკუჩს შემოსძახებს

და თალიკას გადასძახებს.

შევიკრიბეთ კუთხის ხალხი

არ გამორჩა მეგრელი,

სამაჯურის დაწვნას სწავლობს

მანჩოია ჩერჩეტი.

ნია ნია გურული,

გამოხედვა ტურული

სიცილი აქვს ჯიგრული
იუმორი გიჯური.

ჩვენი ნინო ნინიკო.

არის დიდი ტვინიკი

ხაჭაპურის ცხობა იცის

პორმას აძლევს პიცის.
ჩვენი წყნარი ბულბულა

ნეტა რამ ააბულბულა

მთლი ღამე არ გაჩერდა სანამ დილა არ გათენდა.

მაღალია გრძლეფეხა მეტად სექსუალური

მუსიკა და კინო უყვარს პრიად ვირტუალური.

ემილი ვარ პატარა

თაკომ ტყეში მატარა

მთელი ღამე ვიგინები

მესიმზერება პინგვინები.

სპალნიკი მაქვს კოლუმბიის

ჩვენში არ იყიდება.

ზაფხულია,ცხელა , მაგრამ ის მაინც იყინება

ამას წინათ უკურნებელ შემეყარა სენი,

ვერ ვბანაობ სამი დღეა

Fuck მე დედა თქვენი.

ჩვენი ბიჭი გოგიტა

რასაც გინდა მოგიტანს

მვკვირცხლი, ანცი და თან ლაღი

მსჯელობს როგორც დიდი კაცი.

FxCam_1346411987608

Advertisements

2 responses »

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s